பி எஸ் ஜி என்னும் பேரிளம்பெண்

 Good bye 2020

It's been 38 years

Since we left PSG

Me, Hals and few likes

Spent few years more. 

Life has been roller coaster. 

After spending years at 

Patna, Blore, Hyd and KL

Back to Cbe in 2007.

For the past 5 years,

Fortunately working with

Young minds at Institutions

Each has its own greatness,

But on every count,

PSG counts little more,

Its no doubt that

The life at PSG was great

Its greater than even

That they have today.

Thougtht I should pen

My LOVE to PSG 

And the கவிதை is here.

Hope you too have the same feel.

My only request is 

Please read to the end,

You will not regret

Thank you all.

தீராக் காதல்  

பிஎஸ்ஜி என்னும் 

பெயரில் இருக்கு

பெற்றோர் எல்லாம்

பேணும் செருக்கு...

எட்டில் ஒன்றாய் 

இருந்தது அன்று

எட்டுத் திக்கும் 

இணையில்லை இன்று...

தொட்டில் சேயாய் 

நுழைந்த நம்மை

தட்டி எழுப்பி 

தாலாட்டுப் பாடி...

கட்டி அணைத்து 

கலைகள் சொல்லி

குழப்பம் நீக்க 

விளக்கம் அளித்து...

மனிதம் போற்றும் 

மாண்பு சொல்லி

மன்றம் தன்னில் 

முன்னே நிறுத்த...

அன்னைக்கு ஈடாய் 

அருந்தவம் செய்து

ஏணியாய் நின்று 

ஏற்றி வைத்த...

தெய்வம் என்றால் 

அதுவும் நீயே - எம்மை 

சிலையாய் செதுக்கிய

சிற்பியும் நீயே...

வந்தவர் எல்லாம்

வென்றார் சென்றார் - இன்னும்

வரிசையில் நிற்போர்

ஆயிரம் ஆயிரம்...

எத்தனை புதிதாய்

வந்த போதிலும்

இணையோ ஈடோ 

இல்லை உனக்கு...

எழுபது வயது

என்பார் உனக்கு - எனினும்

இளமையும் எழிலும்

இன்னும் இருக்கு...

அறுபது வயசு

ஆச்சு எனக்கு - இருந்தும்

ஆசை உன்மேல்

அதிகம் ஆச்சு...

காலம் கடந்தும்

காதல் வருகுது - கொஞ்சம்

கருணை செய்தால்

இளமை திரும்பும்...

இன்னொரு வாய்ப்பு 

இல்லை தெரியும் - அதுவும்

இயற்கை இல்லை

என்ன செய்வேன்...

இன்னொரு பிறவி

எடுத்து மீண்டும்

உந்தன் மடியில்

உறங்க வருவேன்...

உறவைக் கேட்டு

ஒரு கால் நிற்பேன்

ஒருக்கால் மறுத்தால்

உலகை வெறுப்பேன்...

இன்னொரு வேண்டல்

இருக்கு எனக்கு

இதே நண்பர்கள்

வேண்டும் மீண்டும்...